Boosheid? Laat Playmobils het verhaal vertellen!
- Catherine
- 8 jan
- 3 minuten om te lezen
Onlangs werkte ik met een gezin dat worstelde met hevige boosheid en escalaties thuis. De moeder vertelde me uitgebreid wat er gebeurd was — wat iedereen gezegd had, hoe het escaleerde, en hoe de emoties hoog opliepen. De oudste dochter luisterde boos en gesloten en voelde zich waarschijnlijk onbegrepen. Toen het haar beurt was om te spreken waren haar woorden haast als een storm.
Er zijn momenten waarop woorden alleen niet genoeg zijn. Wanneer boosheid, spanning of verdriet zo groot zijn dat praten overweldigend voelt, kan er iets anders nodig zijn — iets dat spreekt vanuit het hart, vanuit het lichaam en vanuit wat er écht beleefd wordt. Voor veel kinderen én ouders blijkt werken met poppetjes zo’n liefdevolle en krachtige ingang te zijn.
Voor deze mama en haar dochtertje waren poppetjes nodig. Ik haalde uit mijn kast mijn doos Playmobils tevoorschijn en vroeg iedereen een poppetje te kiezen en meteen veranderde de sfeer. Waar eerst spanning en herhaling waren, ontstond nu nieuwsgierigheid en zelfs een lach. Dit eenvoudige, speelse moment maakte ruimte — ruimte om te voelen, te ontdekken en opnieuw te verbinden.
En weet je wat we samen opbouwden?
Niet het verhaal van de ruzie maar wel wat er tussen mama en haar dochter gebeurt als er ruzie is . Plotseling was het niet de dochter die boos was, maar het poppetje. Het ging niet over escalaties, maar over het verhaal van de poppetjes en over wat er zich tussen die poppetjes afspeelde. Zo konden gevoelens en emoties besproken worden en kreeg elke emotie ook een veilige plek en recht om er te mogen zijn.
We werkten verder met symbolen van veiligheid, emotiekaartjes en plasticine. De moeder legde uit dat ze niet boos was, maar geschrokken en bezorgd om haar jongste dochter. De oudste dochter kon haar gevoelens van schuld, schaamte en boosheid uitspreken. We legden bij elk poppetje wat het nodig had gehad. Uiteindelijk kon de moeder haar poppetje troosten en erkenning geven aan haar dochter.
Het resultaat? Een prachtig hechtingsmoment, zichtbaar tussen de poppetjes, maar ook tussen moeder en dochter. Het meisje en haar moeder verlieten mijn praktijk hand in hand, met rust en begrip voor elkaar.
Waarom werken poppetjes zo goed?
Omdat poppetjes:
Afstand geven aan emoties
Verhalen tastbaar maken
Uitnodigen tot verbinding
Taal geven aan wat niet gezegd kan worden
Problemen externaliseren en veilige afstand creëren
Inzicht geven in relaties en innerlijke patronen
Helpen bij emotieregulatie
Toegang geven tot diepere lagen
In mijn werk zie ik keer op keer hoe dit werkt: kinderen en jongeren openen zich wanneer we hun taal benaderen — de taal van het spel, het voelen, het ervaren zonder oordeel. Poppetjes worden dan geen speelgoed meer, maar bruggen naar begrip.
En het mooiste? Het raakt niet alleen kinderen. Ouders herkennen hun verlangen om gezien te worden, hun worsteling om grenzen te stellen, en hun diepe liefde voor hun kind. Poppetjes helpen ons om met elkaar te verbinden, in plaats van tegen elkaar te praten.
Wil jij zelf ervaren hoe poppetjes gesprekken kunnen openen, gevoelens kunnen verhelderen en relaties kunnen verdiepen? In mijn workshop leer je praktische werkvormen en inzichten om dit meteen toe te passen — als coach, opvoeder of ouder. Samen maken we ruimte voor groei, begrip en hoop — stap voor stap, poppetje voor poppetje.
Meer info:
Opmerkingen